Hypersensible Don Theodor

Mołdawia stoi dziś przed wielkimi przemianami – zarówno politycznymi, społecznymi, jak i edukacyjnymi. Zmiany te szczególnie dotykają świat nauki, który od lat zmaga się z brakiem wsparcia i zainteresowania ze strony młodego pokolenia. Archeologia i paleontologia są tego najlepszym przykładem: w całym kraju pracuje zaledwie dwóch specjalistów, a nowi adepci nauki pojawiają się jedynie sporadycznie, zwykle przyjeżdżając z Rumunii na praktyki.

W centrum tej opowieści znajduje się Theodor O., 62-letni archeolog i paleontolog, jeden z ostatnich badaczy prehistorycznych znalezisk w Mołdawii. Choć Instytut Zoologii Akademii Nauk został rozwiązany, a nowa jednostka, która miała go zastąpić, do dziś nie powstała, Theodor każdego dnia wraca do swojego „królestwa” – muzeum pełnego kości jaskiniowych niedźwiedzi, mastodontów, prastarych małp i innych wymarłych zwierząt. Z pasją kataloguje i chroni kolekcję, która stanowi bezcenne dziedzictwo naturalne kraju.

Gdy tylko nadchodzą wiosenne upały, Theodor wyrusza w teren na poszukiwania nowych stanowisk paleontologicznych. Nie dysponuje środkami ani zespołem badawczym, dlatego korzysta z autorskich, oszczędnych metod pracy, w tym z własnej techniki biolokacji. Mimo trudności nadal wierzy, że dokona odkrycia, które nada jego pracy ostateczny sens.

Jego życie to jednak nie tylko walka o naukę. W Kiszyniowie przebywa żona Theodora, wymagająca opieki i rehabilitacji. Każda wyprawa badawcza to dla niego zarówno wysiłek finansowy, jak i emocjonalny. Mimo to mężczyzna nie rezygnuje – ma nadzieję, że żona odzyska zdrowie, a on będzie mógł przekazać swoją wiedzę i pasję komuś młodemu, kto zechce kontynuować jego misję.

To film o wytrwałości, miłości, wierze w sens nauki i o człowieku, który wbrew przeciwnościom wciąż patrzy w przyszłość.