O nas
Jako Fundacja Mlecznego Brata skupiamy się na rzecz dialogu kulturowego we Wschodniej Europie. Opierając się na osobistych doświadczeniach, używając języka sztuki szukamy uniwersalnych sposobów opowiadania o różnorodności i wielowarstwowości otaczającego nas świata. Literatura, film, malarstwo, rzeźba, fotografia, działania badawcze i edukacyjne to są obszary i forma aktywności do mówienia o wspólnych wartościach, do propagowania wielokulturowości, poprzez kształtowanie relacji między twórcą i proaktywnym odbiorcą. Realizujemy filmy, tłumaczymy i wydajemy współczesną literaturę ormiańską, organizujemy warsztaty, wystawy, debaty, aukcje sztuki a także inne projekty społeczno-artystyczne. W fundamentalnej osi działalności naszej fundacji upatrujemy rozwój relacji
ormiańsko-polskich oraz zachowanie dziedzictwa kulturowego Ormian polskich.
Na przestrzeni 10 lat swojej działalności współpracowaliśmy z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji (Departament ds. Mniejszości Narodowych), Centrum Dialogu im. Juliusza Mieroszewskiego, Urząd Miasta Gdańska, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwo Kultury Republiki Armenii, Ośrodek Badań nad Kulturą Ormiańską w Polsce przy Polskiej Akademii Umiejętności (Kraków), Białostocki Ośrodek Kultury, Dom Spotkań z Historią, Biblioteką Narodową w Warszawie, Instytutem Badawczym Dawnych Rękopisów Matenadaran im. Mesropa Masztoca, Ambasada RP w Erywaniu i td.
Do tej pory zrealizowaliśmy trzy wspólne polsko-ormiańskie projekty filmowe. Urzeczywistniliśmy powstanie pierwszego polsko-ormiańskiego krótkometrażowego filmu fabularnego pod tytułem »Mleczny brat« (jako scenarzyści i reżyser), co stało się bezpośrednią inspiracją dla nazwy naszej Fundacji.
Marzenie o realizacji polsko-ormiańskiego filmu dojrzewało na długo przed nami. W 1967 roku Jerzy Kawalerowicz, wybitny reżyser o ormiańskich korzeniach, wraz z żoną Lucyną Winnicką po raz pierwszy odwiedził Armenię. Podczas tej wizyty zapadły wstępne ustalenia dotyczące stworzenia wspólnej produkcji, w którą po stronie ormiańskiej mieli zostać zaangażowani Kostan Zaryan, Arno Babadżanyan
oraz Martiros Saryan. Niestety, pomysł ten nie doczekał się wówczas realizacji.
Inny znaczący epizod wiąże się z wizytą polskiego Ormianina, Andrzeja Mandaliana, w Erywaniu. Mandalian przyjął wówczas propozycję pracy nad scenariuszem do wspólnego filmu. Fabuła miała zaczynać się od historii Ewy, młodej doktorantki Konserwatorium Warszawskiego, która w pamiętnikach Fryderyka Chopina odnajduje wzmiankę o zaginionym mazurku jego niezwykle utalentowanego ucznia ormiańskiego pochodzenia – Karola Mikulego. Poszukiwania mazurka Mikulego prowadzą Ewę do Lwowa, a następnie do Eczmiadzyna. Reżyserem filmu miał zostać Laert Wagharszyan. Jednak w czasach radzieckich realizacja międzynarodowej koprodukcji była niezwykle skomplikowana i wymagała zatwierdzenia przez Moskwę.
Musiało minąć blisko pół wieku, aby idea polsko-ormiańskiej współpracy filmowej naszych utalentowanych poprzedników została wreszcie uwieńczona sukcesem. Stało się to za sprawą zrealizowanych w 2014 roku pierwszych wspólnych produkcji: filmu fabularnego (»Mleczny brat«) oraz dokumentalnego (»Pieśń pasterza«).
Aleksandra Majdzińska –pisarka, scenarzystka, tłumaczka, koordynatorka projektów. Nauczycielka języka polskiego na Wschodzie, wiele lat pracowała w Erewaniu i w Odessie, współzałożycielka gabinetów języka polskiego na Uniwersytecie Lingwistycznym oraz na Państwowym Uniwersytecie w Erewaniu. Powiązana z Armenią i Wschodem całym sercem, co jest odczuwalne międzyinnymi w książkach jej autorstwa: „Morkut”, „Szalom, bonjour Odessa”. Laureatka nagrody im. Marka Nowakowskiego przyznawanej przez Bibliotekę Narodową oraz Bydgoskiej Literackiej Nagrody Roku „Strzała Łuczniczki”. Prezes Fundacji Mlecznego Brata.
Vahram Mkhitaryan – reżyser, fotograf, scenarzysta, tłumacz, wiceprezes Fundacji Mlecznego Brata, odpowiedzialny za projekty audiowizualne, m.in. za realizację filmów dokumentalnych. Reżyser wielokrotnie nagradzanych filmów w Polsce i na świecie: fabularnego „Mleczny Brat” (prod. Studio Munka SFP) oraz dokumentalnego „Pieśń pasterza” (prod. Wajda Studio). Jest adiunktem na Wydział Rzeźby i Intermediów ASP w Gdańsku, Kierunek Fotografia, Kierownik Międzykierunkowej Katedry Małych Form Filmowych i Wideo. Jest członkiem Zarządu Koła Reżyserów Stowarzyszenia Filmowców Polskich, członkiem współzałożycielem Trójmiejskiego Koła SFP.
Adriana Majdzińska –Rzeźbiarka zajmująca się rysunkiem, działaniami artystycznymi, inicjatywami społecznymi.
W 2000 r ukończyła wydział Rzeźby ASP w Gdańsku w pracowani prof. Sławoja
Ostrowskiego. Od 2006 zawodowo związana z macierzystą uczelnią, od 2019 r. profesor
tejże uczelni. Współtwórca i koordynator WL4 Przestrzeni Sztuki.
W twórczości interesuje ją forma przestrzenna w klasycznym rozumieniu. Pracuje głównie w
drewnie, ale stosuje również metal, kamień, beton czy ceramikę. Cykle, które realizowała, to
m.in.: „Siedem Grzechów Głównych” (2000), „Militaria” (2002), „Relikwiarze” (2011), „Natural
Killers” (2021), con/Temporary ( 2021) i wiele innych.
Swoje prace prezentowała na kilkunastu wystawach indywidualnych i ponad
siedemdziesięciu wystawach zbiorowych. Autorka wielkoformatowych prac w przestrzeni
publicznej.